آموزش شبکه
كميته 802.11h مسئول تهيه استانداردهای يكنواخت و يكپارچه برای توان مصرفی و نيز توان امواج ارسالی توسط فرستندههای مبتنی بر 802.11 است.
فعاليت دو كميته 802.11i و 802.11x در ابتدا برروی سيستمهای مبتنی بر 802.11b تمركز داشت. اين دو كميته مسئول تهيه پروتكلهای جديد امنيت هستند. استاندارد اوليه از الگوريتمی موسوم به WEP استفاده میكند كه در آن دو ساختار كليد رمز نگاری به طول 40 و 128 بيت وجود دارد. WEP مشخصاً يك روش رمزنگاری است كه از الگوريتم RC4 برای رمزنگاری فريمها استفاده میكند. فعاليت اين كميته در راستای بهبود مسائل امنيتی شبكههای محلی بیسيم است.

اين استاندارد لايههای كنترل دسترسی به رسانه (MAC) و لايه فيزيكی (PHY) در يك شبكه محلی با اتصال بیسيم را دربردارد. شكل 1-3 جايگاه استاندارد 802.11 را در مقايسه با مدل مرجع نشان میدهد.

محيطهای بیسيم دارای خصوصيات و ويژگیهای منحصر به فردی میباشند كه در مقايسه با شبكههای محلی سيمی جايگاه خاصی را به اين گونه شبكهها میبخشد. به طور مشخص ويژگیهای فيزيكی يك شبكه محلی بیسيم محدوديتهای فاصله، افزايش نرخ خطا و كاهش قابليت اطمينان رسانه، همبندیهای پويا و متغير، تداخل امواج، و عدم وجود يك ارتباط قابل اطمينان و پايدار در مقايسه با اتصال سيمی است. اين محدوديتها، استاندارد شبكههای محلی بیسيم را وا میدارد كه فرضيات خود را بر پايه يك ارتباط محلی و با بُرد كوتاه بنا نهد. پوششهای جغرافيايی وسيعتر از طريق اتصال شبكههای محلی بیسيم كوچك برپا میشود كه در حكم عناصر ساختمانی شبكه گسترده هستند. سيـّار بودن ايستگاههای كاری بیسيم نيز از ديگر ويژگیهای مهم شبكههای محلی بیسيم است. در حقيقت اگر در يك شبكه محلی بیسيم ايستگاههای كاری قادر نباشند در يك محدودهعملياتی قابل قبول و همچنين ميان ساير شبكههای بیسيم تحرك داشته باشد، استفاده از شبكههای محلی بیسيم توجيه كاربردی مناسبی نخواهد داشت.